پدیدآورنده: مجید جباری راد ،
،
«گریه» مظهر شدیدترین حالات احساسی انسان است، و انگیزهها و علتهای گوناگونی دارد که هر کدام از آنها بیانگر حالتی خاص است . در روایات، بعضی از انواع گریه تشویق شده و از صفات پسندیده بندگان مخلص خداوند بشمار آمده است . و بعضی از انواع گریه ناپسند شمرده شده است . از آنجایی که گریه عملی طبیعی و چه بسا غیر ارادی است، لذا نمیشود مورد امر و نهی و حسن و قبح قرار گیرد، بلکه آنچه که مورد حسن و قبح میباشد، مقدمات و انگیزههای گریه است .
انواع گریه
1 - گریه عاطفی و محبت
یکی از عواطف اصیل انسان محبت است که با گریه انس دیرینه دارد . به طور مثال محبتحقیقی به حضرت باریتعالی حسن آفرین است و برای قرب بیشتر به او اشک محبت لازم است .
2 - گریه معرفت و خشیت
انجام عبادات خالصانه و تدبر و تفکر در عظمت هستی و کبریایی حضرت دوست و همچنین اهمیت تکالیف و مسئولیتهای خطیر انسانی سبب میگردد که نوع خاصی از خوف، در درون انسان بوجود آید و این خوف، خوفی است که از روی تهذیب نفس و معرفت عمیق به حضرت دوستبه دست میآید که "خشیت" نام دارد .
3 - گریه طفولیت
زندگانی انسان با گریه آغاز میشود که همان گریه، علامت تندرستی و صحت نوزاد است، و در حقیقت گریه در آن هنگام، زبان طفل است .
4 - گریه ندامت
از عوامل افسردهزدایی که منجر به گریه میگردد، حسابرسی فردی و محاسبه نفس است، که سبب میگردد که انسان در گذشته خود تفکر نماید و با حسابرسی، جبران قصورها و لغزشها را بکند و اشک ندامت و حسرت از دیدهگانش جاری شود . سرانجام این گریه توبه و رستگاری به خداوند باریتعالی است .
5 - گریه شکست و ذلت
این نوع گریه خاص افرادی است که، روحیهای شکننده و ناتوانی در راه رسیدن به اهداف خویش دارند و جسارت و شهامتی در خود برای پیشرفت و تعالی نمیبینند .
6 - گریه شوق
گریهای است که از روی هیجان و بعضا به جهتسرور و شادی انسان از چیزی خاص بروز میکند . به مانند مادری که پس از سالها فرزند گمشده خویش را در آغوش میگیرد و اشک شوق میریزد .
7 - گریه پیوند با هدف
گاهی قطرهای اشک انسان، پیام آور هدفهاست، گریه برای شهیدان از این نوع گریه است . حال و هوای حماسه و استقامتبا گریه بر شهید احیاء میشود . گریه بر سرور و سالار شهیدان خوی حماسه و ایثار را در انسان زنده نگه داشته و خوی حسینی چنین است که نه ظلم میکند و نه ظلم میپذیرد، فردی که باشنیدن حادثه عظیم کربلا اشکی از درون دل بیرون میفرستد، همبستگی خود را با اهداف والای سیدالشهداء، صادقانه و خالصانه بیان میکند .
گریه بر حسین (ع)
هر کس با اندک توجهی در خواهد یافت که گریه بر سیدالشهداء، گریهاز نوع محبت است، محبتی که عاشقانش در دلهایشان به ثبت میرسانند . گریه بر او، گریه شوق است، چرا که اکثر حماسههای کربلا شورانگیز و شوق آفرین است و سیلاب اشکهای شوق عشاق پیوسته به جهت آن همه ایثار، جوانمردی، رشادت، شجاعت و خطابههای روشنگرانه آتشین مردان و زنان در ظاهر اسیر، از چشمان عشاق سرازیر میگردد . همچنین هدف متعالی و انسان ساز او و اصحابش سبب گریه معرفت و پیوند است، که به دیدگاه حضرت امام خمینی قدس سره گریه سیاسی است که فرمودند:
«ما ملت گریه سیاسی هستیم، ما ملتی هستیم که با همین اشکها سیل جریان میدهیم و سدهایی را که در مقابل اسلام ایستاده استخرد میکنیم .»
هیهات که گریه بر اباعبدالله الحسین (ع) ، گریه ذلت و شکستباشد، بلکه گریه همبستگی و پیوند با سرچشمه عزت و افتخار است، گریه صامت نیست، که گویاتر از هر ناطقی است، گریه سرد کننده نیست، که گرمابخش است، گریه بزدلان نیست، که گریه رشیدانه است، گریه حسرت و ندامت نیست، که گریه امیدوارانه است . و بالاخره گریه معرفت است که در سوگ حسین و یارانش از هر گونه تحریف و انحراف در قیام جاودانهحضرتش جلوگیری میکند . و شاید به همین دلیل است که در فضیلت گریه بر حسین (ع) روایات متعددی آمده است . از آن جمله، حدیثی است که حضرت امام صادق (ع) میفرماید:
«کل الجزع والبکاء مکروه سوی الجزع والبکاء علیالحسین . (ع) هر نالیدن و گریهای مکروه است، مگر ناله و گریه بر حسین . (ع) »
عزاداری و گریه برای اباعبدالله الحسین (ع) دارای آثار و برکات گرانقدری است که به بعضی از آنها اشاره میشود .
گریه بر حسین (ع) و برگزاری مراسم عزاداری حسینی نه فقط بنیان مکتب را حفظ میکند، بلکه سبب میگردد شیعیان با حضور در این مجالس از والاترین جلوههای تربیت اسلامی بهرهمند شده و در مسیر حسینی شدن رشد و پرورش یابند .
کدام اجتماعی است که در جهان چنین اثری را از خود انتشار دهد؟ کدام واقعهای است مانند حادثه عظیم کربلا که از دوره وقوع تا دوره معاصر و بعدها بدین گونه اثر خود را در جامعه بشریت گذارده، و هر روز بیشتر از دیروز گستره آن وسیعتر و تاسی و تبعیت از آن بیشتر گردد؟ از این منظر باید گفت که در حقیقت مجالس عزاداری حافظ و احیاء کننده نهضت مقدس ابیاباعبدالله الحسین (ع) و در نتیجه حافظ اسلام و ضامن بقای آن است .
موریس دوکبری مینویسد: «اگر مورخین ما، حقیقت این روز را میدانستند و درک میکردند که عاشورا چه روزی است، این عزاداری را مجنونانه نمیپنداشتند، زیرا، پیروان حسین به واسطه عزاداری حسین میدانند که پستی و زیردستی و استعمار را نباید قبول کنند، زیرا شعار پیشرو و آقای آنان ندادن تن به زیر بار ظلم و ستم است .
اندکی تعمق و بررسی عمیق در مراسمعزاداری سیدالشهداء روشن میشود که چه نکات دقیق و حیات بخشی مطرح میشود، در مجالس عزاداری اباعبدالله الحسین (ع) گفته میشود که حسین برای حفظ شرف و ناموس مردم و بزرگی مقام و مرتبه اسلام، از جان و مال فرزند گذشت و زیربار استعمار و ماجراجویی یزید نرفت، پس باید، ماهم شیوه او را سرمشق قرار داده از زیر دستی استعمارگران خلاصی یابیم و مرگ با عزت را بر زندگی با ذلت ترجیح دهیم . . .»
ازدیاد محبتبه امام و تنفر از دشمنان آن حضرت نزول رحمتحضور معصوم در هنگام مرگ - آشنایی با حقیقت دین و نشر آن - آمرزش گناهان - بهرهمندی از کوثر - ثواب بیپایان - سکونتیافتن - موجب شفا - گریان نشدن در روز قیامت .
از دیگر آثار و برکات گریه است که در روایات آمده است .
پستها
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر