مسئله انسانسازی، جامعهسازی و انتقال فرهنگ شیعی به نسل بعد، در مجالس امام حسین علیهالسلام، قویتر نیز میباشد؛ زیرا ماهیت قیام امام حسین علیهالسلام و نیز آموزههای تربیتی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی عاشورا، در رشد و بالندگی انسان و جامعه چشمگیر بوده و عناصر رویداد کربلا، مؤلفههای اساسی و اصلی را در ترسیم فرهنگ شیعی رقم زده است که توسط مراسم سوگواری به نسل بعد منتقل میشود.
با توجّه به بیانات، سخنان و شعارهای عاشورا، میتوان عناصر انسانساز، جامعهساز و فرهنگساز را ملاحظه کرد؛ مواردی چون عبادت، ایثار، شجاعت، توکل، صبر، امر به معروف و نهی از منکر، نابودی اسلام در شرایط سلطه یزیدیان، حرمت بیعت با کسی چون یزید، شرافت مرگ سرخ بر زندگی ذلّتبار، اندک بودن انسانهای راستین در صحنه امتحان، لزوم شهادتطلبی در عصر حاکمیت باطل، زینت بودن شهادت برای انسان، تکلیف مبارزه با سلطه جور و طغیان، اوصاف پیشوای حق، تسلیم و رضا در برابر خواسته خدا، همراهی شهادتطلبان در مبارزات حقجویانه، حرمت ذلّتپذیری برای آزادگان و فرزانگان مؤمن، پل بودن مرگ برای عبور به بهشت برین، آزادگی و جوانمردی، یاری خواهی از همه و همیشه در راه احقاق حق.1
درس آزادی به دنیا داد، رفتار حسین
بذر همت در جان افشاند، افکار حسین
گر نداری دین به عالم، لااقل آزاده باش
این کلام نغز میباشد زگفتار حسین
مرگ با عزّت، زعیش در مذلّت بهتر است
نغمهای میباشد از لعل دربار حسین
در عین حال، موارد ذیل علاوه بر موارد پیش گفته، میتوانند حکمت عزاداری برای امام حسین علیهالسلام را تبیین کنند:
1. نوعی اعتراض به ظالمان زمان و حمایت از مظلومان جهان.
2. عامل تقویت حس عدالتخواهی و انتقامجویی از ستمگران.
3. زمینهساز اجتماع شیعیان جهت پیروی و دفاع از حق.
پینوشت
1. در این خصوص نگا: فرهنگ عاشورا، صص 268 ـ 271؛ حسین، عقل سرخ، صص 77 ـ 119؛ امام حسن و امام حسین علیهمالسلام ، صص 116 ـ 121.
پستها
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر